اخبار گلد کوئست

                                             اسپنسر جانسون

اگرمعتقید دستیابی به قله های مرتفع به آسانی صورت می گیرد، هرگز متوجه نخواهید شد فرآیند موفقیت چگونه انجام می پذیرد و میدان دید خود را بسیار محدود کرده اید. صعود در هر زمینه ای دشوار،وقت گیر و یشتر ملال آور است.

علت اینکه قله، جای شلوغی نیست این است که بیشتر مردم کارهایی که برای کسب موفقیت ضروری هستند،انجام نمی دهند. اگر برای ادامه دادن،نیاز به انگیزه دارید، زندگی نامه زنان و مردانی را که در دوران زندگی به جاهای بزرگی دست یافته اند، بخوانید. متوجه می شوید که آنها به این دلیل اینکه از رها کردن، امتناع کرده اند،پیروز شده اند. آنها بعد از این که مردم عادی دست از کار کشیدند و به خانه رفتند، به تنهایی به زحمت کشیدن ادامه دادند.(مردم عادی کسانی هستند که تا چند تا نه می شنون به همه می گویند: ما که دیگه سوییچ آف شدیم!!!)

رالف والدر امرسون می گوید: قدرت ما به دنبال ضعف های ما به وجود می آید.

تا رنج نکشیم، تحمل نیش نکنیم و مورد تهاجم قرار نگیریم،خشم همراه با نیروهای پنهان از ما ظاهر نخواهد شد.

کشمکش و تقلا ، شما را وادار می کند در پی غلبه بر فقر و فلاکت برآیید و شما را به سمت دستاوردهای واقعی سوق می دهد.هر تلاش خود را به عنوان فرصتی جهت افزایش رشد شخصیتی خود لحاظ کنید.خود تلاش، صرف نظر از نتیجه آن، شخصیت شما را می سازد. اگر می دانید راهی که می روید، صحیح است، در همان راه بمانید. هر چند که تمام دوستان و نزدیکان تان در مورد درستی تصمیم گیری شما مردد باشند. (تو کل خانوادتون کسی که مخالف باشه نیست، بعد چون بقال سر محل میگه این سیستم هرمیه بی خیال کارت میشی؟؟؟ برو از همون آقا بپرس هرمی یعنی چی؟؟؟ اگه تونست جواب درست بده!!!پس بدا به حالت که به حرف کسی گوش دادی که معنای حرف خودش رو نمی دونه.)

هنگامی که در آن موفق می شوید( و مطمئن باش اگر به آن بچسبید، موفق خواهید شد) همه آنها خواهند گفت که در آن ها از قبل می دانستند شما نیروی لازم برای موفق شدن در این راه را دارید.(یاد حرف جو افتادم که میگفت وقتی اولین چک من اومد، خانومم زنگ زد به من و پشت تلفن به من گفت: سلام... اولین چکمون اومده. چک ما؟؟؟؟!!!!! یا چک من؟؟؟ مگه تو نبودی که از این کار شب و روز بدی می گفتی؟؟؟)

با آرزوی موفقیت برای تمام کوئستی ها !!!

مجسمه بسیار زیبای مرمرینی به نمایش گذاشته بودند که مردم از راه های دور و نزدیک واسه دیدنش به اونجا میومدند.و کسی نبود که اونو ببینه و تحسین نکنه.

یه شب سنگ مرمری که کف پوش اون سالن بود،با مجسمه شروع به حرف زدن کرد و گفت:

این منصفانه نیست!

چرا همه پا روی من میذارن تا تو رو تحسین کنن؟! مگه یادت نیست؟! ما هر دومون تو یه معدن بودیم، مگه نه؟ این عادلانه نیست! من خیلی شاکیم!

مجسمه لبخندی زد و آروم گفت:

یادته روزی که مجسمه ساز خواست روت کار کنه، چقدر سرسختی و مقاومت می کردی؟

سنگ پاسخ داد:

آره ، آخه ابزارش به من آسیب می رسوند. آخه گمون کردم می خواد آزارم بده.آخه تحمل اون همه درد و رنج رو نداشتم.

و مجسمه با همون آرامش و لبخند ملیح ادامه داد که:

ولی من فکر کردم که به طور حتم می خواد ازم چیزی بی نظیر بسازه. به طور حتم بناست به یه شاهکار تبدیل بشم.

 به طور حتم در پی این رنج،گنجی هست.

پس بهش گفتم:

هر چی می خوای ضربه بزن، بتراش و صیقل بده! و درد کارهاش و لطمه هایی رو که ابزارش به من می زدن رو به جون خریدم. و هر چی بیشتر می شدن،بیشتر تاب می آوردم تا زیباتر شوم!

پس امروز نمی تونی دیگران رو سرزنش کنی که چرا روی تو پا می ذارن و بی توجه عبور می کنن.

آره عزیز دلم! رنج و سختی ها هدایای خالق مهربون هستیه به من و تو.

و یادمون باشه که قراره اون قدر خوشگل بشیم که خودمون هم نمی تونیم از الآن باور و تصور کنیم.

پس بیا از این به بعد به هر مسأله و مشکلی سلام کنیم و بگیم:((خوش اومدی))

و از خودمون بپرسیم:

این بار اون لطیف بزرگوار چه موهبت و هدیه ای برامون فرستاده؟

پر کار و با انرژی ، با آرزو های زیاد ولی از نظر خودم دست نیافتنی!

توی کارگاه های شهرمون کار می کردم، تا پولی بتونم بدست بیارم! برای یک روز کار سنگین و کار یدیپولی دستم میومد که در عرض یک چشم به هم زدن از دستم می رفت.صاحب کارهام همه آدم هایی بودند که براشون درد و رنج کارگر ها مهم نبود،همشون به فکر پول خودشون بودند. حتی کمترین کمکی به ما نمی کردند!هیچ وقت نمی تونستم جلوی روشون وایسم و بگم که آخه چرا ...؟همیشه از ترس اخراج شدنم، هیچی نمی گفتم، اما همیشه آرزو داشتم تو روشون وایسم و بهشون بگم که توی این چند سال چقدر منو اذیت کردند.

آرزوی داشتن یک خونه تو شمال تهران منو کشته بود، اما وای!هر شب خودم رو سرزنش می کردم که چرا وقتی حتی پول خرید یک اتاق خواب تو زیر زمین یک خونه تو شهرستانمون رو ندارم،فکرهای مسخره ای چون داشتن خونه تو شمال تهران می کنم؟؟!!

شب و روز کار می کردم اما نمی تونستم حتی پس انداز زیادی داشته باشم! ماهی یک بار برای آوردن جنس به تهران میومدم، همیشه با اتوبوس می رفتم سر پمپ بنزین ولنجک و پیاده تمام کوچه ها رو سیر می کردم! و با خود می گفتم: خدایا یعنی میشه!!!

و همیشه با یه سری فکر و آرزو و امید به شهرستان بر می گشتم، اما واقعیت ها رو یه چیز دیگه می دیدم!

تا این که یک روز که برای آوردن جنس به تهران اومده بودم یکی از دوستام گفت امروز برای نهار بیا پیشم! من گفتم تا عصر باید جنس ها رو ببرم! این دوست ما با من اومد و رفتیم جنس ها رو خریدیم و بعد برای نهار رفتم خونشون! بعد از خوردن نهار صدای زنگ در خونه اومد.چند تا پسر جوون در حالی که کیف به دست داشتند اومدند تو و نشستن روبروی من، بعد از چند دقیقه شروع کردن به معرفی یه کار پردرآمد و بعد از یک ساعت هم رفتند.

خوب حالا من مونده بودم و رویای ماهی ۷ میلیون...

دوستم تا ترمینال با من اومد و از دوستانش و جلساتشون و این کار تعریف می کرد.ازش پرسیدم: تو چند میلیون گرفتی؟ خندید و گفت من هنوز چیزی نگرفتم.

رفتم تو فکر گفتم نکنه دروغ باشه! نکنه کلاهبردازی باشه! نکنه فقط برای اینکه یه زیرمجموعه پیدا کنه و خودش به سود برسه منو بدبخت کنه!نکنه تمام حرفهایی که می زدند باد هوا باشه! نکنه...

تا این که دوستم گفت من هنوز چیزی نگرفتم ولی دو سطح بالاسر من ۲۵۰ دلار تا الآن گرفته!

اما از کجا معلوم اون دروغ نگه! از کجا معلوم به ما هم پورسانت بدند؟ از کجا معلوم...

اما آخه ۷ میلیون در ماه من چی میشه؟ خونه تو ولنجک چی میشه؟؟؟

یه دفعه از دوستم پرسیدم چقدر پول باید بدم تا عضو شم؟ گفت : ۵۰۰ هزار تومان. با فریاد حاکی از تعجب : گفتم ۵۰۰ هزار تومان! من اگه دو سال کار کنم و هیچی خرج نکنم این پول رو نمی تونم جمع کنم!

گفت: آروم باش! و بعد پرسید: تو توی شهرستانتون چند تا دوست و آشنا داری که بهت اعتماد داشته باشند؟ گفتم ده،پونزده نفری میشن!

گفت: خوب! پس بریم! گفتم کجا؟ گفت: شهرتون! گفتم: تو هم میای! گفت: آره. می خوام از اون پونزده نفر پول قرض کنیم.گفتم: خوب تو دیگه چرا میای؟؟ من خودم میرم. گفت: اشکالی داره؟ گفتم : نه... اما خیلی از دستش ناراحت شدم! یعنی انقدر به من احتیاج داره که حاضر کارش رو ول کنه و تا شهر ما بیاد برای قرض کردن ۵۰۰ هزار تومان! یه بار دیگه برق از کلم پرید! ۵۰۰ هزار تومان!!!! آخه من چه جوری این پول رو بگیرم! گیرم من این پول رو قرض کردم،چه طوری این پول رو برگردونم؟! اگه پولم رو بخورند چی ؟؟؟؟ وای نه! من اصلا نمی خوام وارد شم... اما خونه توی ولنجک چی میشه؟!!

تا این که دوستم گفت: تو شهرتون برای این که ماهی ۲۰۰ هزار تومن درآمد داشته باشی چقدر سرمایه لازمه؟ گفتم: حداقل ۴ میلیون! گفت: خوب حالا راست و حسینی به من بگو برای در آمد هفته ای ۵ میلیون تومن این سرمایه اولیه ، پول زیادیه؟؟؟ گفتم نه ولی اگه پولم رو بخورن اونوقت من چی کار کنم؟(تازه تونسته بودم حرف دلم رو بزنم) گفت: اولا قرار نیست کسی پول تو رو بخوره! تو داری یه جنس می خری! دوما به من اعتماد داری یا نه؟ گفتم آره، چطور مگه؟ گفت: کار ما یه کار اعتباریه!تو فقط به من اعتماد کن! همین!

این حرفش قدری منو آروم کرد! تا ترمینال شهرمون داشتیم درباره این کار صحبت می کردیم.بعد از اینکه جنس ها رو به دست صاحب کارم رسوندم، رفتیم پیش دوستام و در عرض دو ساعت از ۷ نفر،۳۲۰ هزار تومن قرض کردیم که یهو یادم افتاد که ۱۵۰ هزار تومن یه سال پیش به پسر عموم قرض داده بودم! حالا یادم افتاده بود! یعنی اگه این کار برام پیش نیومده بود،هیچ وقت یادم نمیومد که پول بهش قرض دادم و اصلا روم نمی شد ازش پس بگیرم!

خلاصه تا ساعت ۱۰ شب ۴۷۰ هزار تومن جور شد! توی خونمون هم ۵۰ هزار تومن برای دارو های مادرم کنار گذاشته بودم! هر چند با اکراه اما گفتم یه ۵۰ تومن دیگه هم دارم! و کلا ۵۲۰ هزار تومن در عرض چند ساعت جور کردم! شام که خوردیم، رفتیم بگیریم بخوابیم ، اما خوابم نمی برد! آیا..............................؟؟؟

صبح که شد راه افتادیم و بعد از مرخصی گرفتن رفتیم تهران و توی یه کافی نت ، دوستم و بالاسریش یک سایتهایی رفتند و یک سکه هم من انتخاب کردم و بعد از ۲۰ دقیقه خرید انجام شد! و پول رو از من گرفتند! با کمال تعجب پرسیدم: خرید انجام شد؟ دوستم گغت: آره! گفتم :یعنی کارمون تموم شد؟ گفت: نخیر ، تازه شروع شده!

ادامه دارد...

سلام دوستان
مفتخرم که فکر کنم به عنوان اولین نفر به عرضتون برسم که بخاطر سال جدید شمسی (سال سگ= سال تولد خودم ) کمپانی تخفیف دوباره گذاشته.

از 7 بهمن تا 12 اسفند

محصولات زیر شیپینگ ندارن :

۱-شخصیت:

چگونگی برخورد رهبران با رویدادهای زندگی،نشانه بارز شخصیت آنهاست.بحران ، لزوما شخصیت انسان را نمی سازد، اما شکی نیست که آن را آشکار می سازد.(اشاره به شعر رودکی: اندر بلای سخت پدید آید   فضل و بزرگمردی و سالاری)

انسان در لحظه های دشوار زندگی خویش بر سر دو راهی سازش یا ابراز شخصیت قرار می گیرد.هر وقت که ابراز شخصیت را بر می گزیند، ولو اینکه با پیامدهای ناگوار و منفی روبه رو شود،نیرومندتر می گردد.این سخن از الکساندر سولژنیتسین برنده جایزه نوبل است که معنای حیات دنیوی ، برخلاف آنچه به ما آموخته اند، در رفاه و رونق و آسایش نیست،در پرورش جان است.رشد شخصیت در کانون رشد هر انسانی قرار دارد،چه رهبر باشد و چه نباشد.

آنچه را که هر کس باید درباره شخصیت بداند:

۱- شخصیت به حرف نیست،به عمل است.

۲- استعداد خدادادی است، اما شخصیت دست خود ماست.

۳- شخصیت ، جای شما را در دل مردم باز می کند.

۴- هیچ رهبری نمی تواند از مرز شخصیت خود فراتر رود.

منبع: تهران کیو آی

بعضی وقتها در اخبار می شنویم یک حسابدار با قایق اقیانوس اطلس را طی کرده یا یک مسئول کتابخانه ، با شتر از لس آنجلس به نیویورک رفته است!

ممکن است از خود بپرسیم :((چرا با هواپیما نرفته اند؟!)) 

پاسخ این است که(( اگر با قایق یا شتر سفر کنید هنگامی که به مقصد می رسید فردی کاملا متفاوت نسبت به زمان شروع سفر خواهید بود. نه تنها به هدفتان می رسید بلکه اطلاعات زیادی راجع به ستاره ها، آب و هوا و کشتی رانی پیدا می کنید. خیلی بیشتر خودتان را می شناسید و خیلی بیشتر از شجاعت و توانایی های خودآگاه می شوید. این در حالی است که سفر با هواپیما این مزایا را ندارد.))

مشابه همین قضیه ، وقتی تصمیم می گیرید که کسب و کاری را شروع کنید، یا یک مسیر ماراتن را طی کنید، یا وقتی قصد دارید که مدرکی بگیرید یا زبان چینی بیاموزید، موقع رسیدن به هدف، فرد متفاوتی نسبت به شروع خواهید بود.

ارزش واقعی (( تعیین هدف))همین است:((ما در راه رسیدن به هدفی که برای خود تعیین کرده ایم،ساخته می شویم)) و به همین دلیل است که رسیدن به هدف با زحمت همراه است.ولی برخی ممکن است این مفهوم را درک نکنند.

ارزش واقعی تعیین هدف، فقط در((بدست آوردن)) آن هدف نیست ، بلکه در آن ((تحول))و ((تجربیات جدیدی)) است که در طول رسیدن به آن هدف کسب می کنیم. 

پس همین که هدف داشته باشیم خودش برای متغیر شدن شخصیتمون کافیه،دیگه چه برسه که به مرور زمان در کوئست آدم جدیدی می شوید!

پس همین الآن بلند شو و لیست اهدافت رو یک بار دیگه چک کن! اگه ننوشتی سعی کن همین الآن بنوسیش، اگر هم نوشتیش با خودت فکر کن که این هدف رو چقدر می خوای؟؟؟ اونقدر هست که نذاره شب بخوابی؟؟؟هدفت رو با وجودت درک کردی؟؟؟ یا نه فقط می گی یه ۲۰۶ می خوام! و اصلا نمی دونی قیمتش چنده؟؟؟نمی دونی چقدر باید پورسانت بگیری تا بهش برسی؟!

هدفت باید تو رگ و خونت باشه! اگر ۲۰۶ می خوای، باید بدونی چه رنگی می خوای، صندلیهاش می خوای چه رنگی باشه،ضبطش چه مارکی باشه، حتی قفل فرمونت می خوای چه رنگی باشه! حتی باید یه پوستر ازش بزنی تو اتاقت!برای رسیدن به هدفت باید هدف رو بزرگ بنویسی و بزنی جایی که همیشه جلوی چشمته! یه زمان هم براش تعیین کن، مثلا بنویس: من تا عید همین امسال یه ۲۰۶ دارم!بعدش هم برای رسیدن به هدفت تلاش کن!

مطمئن باش که بهش می رسی...

موفق باشی! 

منبع: تهران کیو آی